Έραψα το Kielo Wrap Dress και Η Σύγχρονη Ραπτική στο Σπίτι στα Πρώτα της Βήματα

Περίπου 10 χρόνια πριν άρχισε να γίνεται «μόδα» το ράψιμο. Όσοι είχαμε γνώσεις σχεδίασης πατρόν ράβαμε τα δικά μας ενώ παράλληλα είχαμε το περιοδικό Burda -αν και καθόλου εύχρηστο για αρχάριους (και με λακωνικές οδηγιες!). Βέβαια ήταν (και ακόμη είναι) το πιο αγαπητό περιοδικό ραπτικής που συνεχίζει να μπαίνει στα σπίτια μας. Παρούσες κι όλες οι υπόλοιπες μεγάλες εταιρίες πατρον (Vogue, Mc Calls, Simplicity, Butterick, New Look) μόνο που εδω στην Ελλάδα η πρόσβαση ήταν αρκετά δύσκολη και κυρίως, δαπανηρή. Όσο περνούσε ο καιρός και μεγάλωνε αυτή η παγκόσμια ιντερνετική παρέα άρχισαν να ξεπηδούν κι άλλες ανεξάρτητες εταιρίες πατρον με ταλαντούχους σχεδιαστές και πολύ πιο προσεγμένα πατρον απ’όλες τις απόψεις αφού μέχρι τότε, οι μεγάλες εταιρίες είχαν κυρίως «κλασσικούρες», -τώρα βέβαια αυτό εχει αλλάξει κατα πολύ.

Αυτοί οι ανεξάρτητοι σχεδιαστές ήταν ανθρωποι που αγαπούσαν τη ραπτικη, συμμετείχαν στην ιντερνετική κοινότητα, οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, διατηρούσαν κι ένα blog ραπτικής σαν αυτό εδώ που διαβάζετε και απλώς έκαναν το χόμπι τους επάγγελμα. Πολύ βασικό σημείο ήταν όταν εισήγαγαν στον κόσμο τις σύγχρονης ραπτικής το πατρον σε μορφή pdf. Την ίδια στιγμή που πλήρωνες, μπορούσες να κατεβάσεις και να εκτυπώσεις στο σπίτι σου ένα πατρον, με μεγάλο εύρος σε νούμερα και πολύ καλές οδηγιες με εικόνες, ενώ μπορούσε να μπει ταυτόχρονα σε σπίτια σε όλο τον κόσμο, όσο μακριά κι αν βρίσκονταν από την εκάστοτε εταιρία. Σαν πρωτοπόρο αυτού του πράγματος θα αναφέρω τη Sarai και το blog της Colette, η οποία συνέχισε να πρωτοπορεί και να εμπνέει με το ιντερνετικό περιοδικό Seamwork και τη μηνιαία συνδρομή πατρον. Εν ολίγοις, αυτά έμελλαν να σηματοδοτήσουν τη ραγδαία ανάπτυξη της ραπτικής.

Ο θεμελιώδης παράγοντας ομως που έκανε την ραπτική cool και πάλι, ήταν όσοι την αγαπήσαμε όταν ακόμη θεωρούνταν παλιομοδίτικη. Όσοι μάθαμε μέσα απο τα λάθη μας, γιατί ούτε συζήτηση για ιντερνετικές οδηγίες -και δη στα ελληνικά. Όσοι ξοδέψαμε άπειρα χρήματα φέρνοντας βιβλία απο το εξωτερικό και μάθαμε να ράβουμε πρώτα στα αγγλικά και μετα στα ελληνικά, διαβάσαμε, διαβάσαμε, διαβάσαμε και ατέλειωτες ώρες ραψίματος μετά είχαμε την καλή διάθεση να μοιράσουμε τις γνώσεις μας απλόχερα. Όχι τη δουλειά κάποιου άλλου, τις δικές μας γνώσεις, που διπλοτσεκάραμε πως ό,τι λέγαμε ήταν κατανοητό απο όλους και ορθό, για να υπάρχουν πλέον και οδηγιες στα ελληνικά, να φτάσει η γνώση σε καθε σπιτι που δεν εχει πρόσβαση σε μάθημα για οποιονδήποτε λόγο. Όσοι αφιερώσαμε προσωπικό χρόνο σε μεμονωμένα άτομα προκειμένου να λύσουμε και τη παραμικρή απορία τους. Το σωστό είναι εδώ να αναφέρω τη Τζούντη, η οποία δημιούργησε την πρώτη ελληνική ομάδα ραπτικής στο facebook και αποτελεί κι αυτό ένα σημείο ορόσημο για τα ελληνικά δεδομένα.

Εξίσου σημαντικό ρόλο έχουμε και όλοι όσοι μοιραστήκαμε τη χαρά της δημιουργίας σε κάποιο social media, γνωρίζοντας ανθρώπους μέχρι και στην άλλη άκρη της γης, εμπνεύσαμε κι εμπνευστήκαμε μέσα από αυτόν τον παγκόσμιο διάλογο με κοινό θέμα την αγαπημένη μας ασχολία και φροντίσαμε να αλλάξουμε τη σχέση του κόσμου με τη ραπτομηχανή.

Προς τί θα μου πεις όλη αυτη η ιστορική αναδρομή; Και πολύ σωστά τα λες, απλώς θέλω να τονίσω οτι είμαι εδω απο την πρωτη στιγμή και καλό είναι να υπάρχουν κάπου γραμμένα όλα αυτά, έτσι για την ιστορία.

Βέβαια, όσοι σκεφτήκατε ότι πέραν της ιστορικής αναδρομής μοιράζομαι κι ένα προβληματισμό μου, σωστά καταλάβατε. Πρόσφατα μου έτυχε ένα περιστατικό στην ελληνική ιντερνετική κοινότητα ραπτικής που απλώς δεν πίστευα ότι συνέβη! Δεν θέλω να μοιραστώ περισσότερες λεπτομέρειες γιατί εδώ μέσα θα ήθελα να είναι ένα μέρος δημιουργικότητας. Θέλω μονο να τονίσω οτι ανεξάρτητα απο την ηλικία, το στυλ μας, το αν ξέρω πολλά ή λίγα, τί μουσική ακούω ή οποιαδήποτε άλλη ανώφελη (εως και κατινίστικη) διάκριση θα μπορούσε να υπάρχει, (θα έπρεπε να) μας ενώνει μια κοινή αγάπη, η αγάπη για το χόμπι μας, που θα έπρεπε να μηδενίζει οποιονδήποτε διαχωρισμό μπορει κάποιος να σκεφτεί.

Όσοι σκοπεύουν να κρίνουν και να κρύβονται ταυτοχρόνως πίσω απο την ευκολία του πληκτρολογίου τους στερώντας βήματα προσφοράς απο όσους έχουν τη διάθεση να το κάνουν -εφόσον έχουν αναλάβει κιολας δήθεν τάχα ρόλο διάδοσης της ραπτικης – καλό θα ειναι για αρχή να αποχωρίσουν για να αναλογιστούν εαν η κοινότητα της ραπτικης ειναι ο κατάλληλος χώρος να ικανοποιήσουν τη μισαλλοδοξία τους.

Χρειαζόμαστε μόνο καλοπροαίρετα άτομα που μπορούν να μοιράζονται γνώση και έμπνευση για όλους. Τελοσπαντων!

Για να επανέλθω στο ρούχο που έραψα και τον λόγο που ξεκίνησα αυτή τη δημοσίευση, θυμάμαι καθε πατρον ανεξάρτητου σχεδιαστή. Ποσο απλό ή πολύπλοκο ήταν το σχέδιο, ποσο πολύ ή λιγο προτιμήθηκε, ποια άντεξαν επάξια στο χρόνο και ράβονται ξανά και ξανά.

Ε, αυτό ήταν ένα πατρόν που όταν βγήκε έκανε θραύση!

Είναι το Kielo Wrap Dress απο Named Patterns (το πατρόν μπορείτε να το βρείτε εδω).

Είναι τύπου κρουαζέ με σωστά τοποθετημένες πένσες, γιατί όπως βλέπετε θέλει πολύ ύφασμα οπότε δένοντας το και με τις πένσες εκεί διαγραφεί σωστά το σώμα. Μαξι, που κονταίνει πανεύκολα και με σκίσιμο ώστε να διευκολύνει το περπάτημα αφού στενεύει προς τα κάτω. Ραβεται με ελαστικά και όπως είπαμε ο σωστός σχεδιασμός του μας επιτρέπει να ραφτεί και με σταθερά! Πανέξυπνο!

Λοιπόν, εγω τόσα χρόνια το είχα εκτός λίστας! Δεν ήθελα να το ράψω! Έβλεπα να ράβουν όλοι ένα kielo κι εγώ επέμενα πως δεν το κ θελω!

Γιατί το απέρριπτα; Δεν μου άρεσε που είναι αμάνικο, κατα βάση και είχα μια μικρή αμφιβολία όγκου λόγο προτίμησης σε στενές γραμμές ρούχων.

Αυτό όμως το πατρόν, δεν είναι μόνο οτι έκανε καλή εντύπωση στην αρχή, ράβεται μέχρι και σήμερα και αποτελεί απο τα πιο πολυραμμένα πατρόν ραπτικής.

Λίγο αυτό, λίγο το ότι έβγαλαν επιπρόσθετο πατρόν για μανίκι, αποφάσισα ότι έπρεπε να το ράψω για να δω εν τέλη πόσο μου ταιριάζει αυτη η γραμμη.

Το να μη δείχνει πολύ ¨εξτρα¨επάνω μου ήταν σημαντικό οποτε ενώ το είχα αγοράσει κανένα χρόνο πριν, βρισκόμουν και στην αναζήτησή του τέλειου υφάσματος.

Καλό ταίριασμα για εμενα θα ήταν ενα πολύ χυτό υφασμα. Επίσης μου άρεσε να κρατήσω τον παράγοντα του άνετου οπότε το ήθελα έλαστικο.

Το Minerva έδωσε και πάλι τη λύση αφού είδα αυτό το φαντατσικό ελαστικό. Ανήκει στην κατηγορία ITY ελαστικά που ξέρετε απο εδω πόσο πολυ αγαπώ. Επίσης ειναι οτι πρεπει για ρούχα τις ενδιάμεσες εποχές, οχι παρα πολύ λεπτό δηλαδη, και παρ’ολα αυτά κυλά απίστευτα. Κάτι αλλο θετικό στο συγκεκριμένο ειναι η πολύ καλή τιμή του μιας και χρειαζόμουν 2.5μ υφάσματος (το ύφασμα μπορείτε να το βρείτε εδω)

Το έραψα πολύ γρήγορα και η μόνη αλλαγή που εκανα ήταν η λαιμοκοψη που έκλεινε πολυ ψηλά στο λαιμό και την κατέβασα μερικά εκατοστά. Αφού έπλυνα και στέγνωσα το ρούχο, το φόρεσα και κατέβηκα στην πλησιέστερη αυλή της γειτονιάς να το φωτογραφίσω!

Στο δρόμο, μου έκανε κοπλιμέντο μια κυρία για το ρούχο και με ρώτησε απο πού το πήρα. Δεν αισθάνεστε κι εσεις ικανοποίηση και χαρά οταν η απάντηση ειναι «εγω το έφτιαξα»;! Για εμενα ήταν και μια ακόμη επιβεβαίωση οτι εν τέλη το ρούχο μου ταιριάζει.

Πολύ μακρύ, πολύ κλειστό, πολύ ύφασμα αλλά παρόλα αυτά μου αρέσει.

Σιγουρα δεν το εχω ακόμη συνηθίσει για να το εντάξω στα ρούχα που φοράω κάθε μέρα (αν και ειναι υπερβολικά άνετο) αλλά αυτο εχει μάλλον να κάνει οτι φοράω κυρίως παντελόνια. Πάντως με το που άνοιξε ο καιρός ήταν το πρωτο πατρόν που ηθελα να ξαναγράψω!

Έτσι εραψα και την καλοκαιρινή εκδοχή του που θα σας δείξω σύντομα (- το ρούχο αυτό το έραψα μερικούς μήνες πριν).

xo, xo
Poppy

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: