Έραψα το Philippa Pants, Lookbook και Κριτική Πατρόν

Είμαι από αυτούς που όταν αγαπήσουν ένα πατρόν θα το ράψουν πολλές φορές. Όσα χρόνια ράβω δεν είχα βρει κάποιο για παντελονι που να θέλω να το επαναλάβω πολλές φορές, πλην του υφασμάτινου Mc Call’s (1, 2, 3, 4) το οποίο ομως είναι με λάστιχο στη μέση. Γενικώς είμαι λάτρης της στενής γραμμής και του χοντρού υφάσματος (τύπου καμπαρντίνα/τζιν).

Έχω στην κατοχή μου αρκετά πατρόν παντελονιού (ash jeans, ultimate trousers, morgan jeans, Mia jeans κα).άλλα έχω ράψει άλλα όχι ακόμα. Έχω ράψει το πασίγνωστο (κι ένα από τα πρώτα πατρόν τζιν στον κόσμο της ραπτικής) Ginger jeans, ήταν και το πρώτο τζιν που έραψα, που φοράω ακόμα και τώρα. Όμως δεν ήταν αυτό το ένα, που πιάνω κάθε φορά που ανοίγω τη ντουλάπα (όλοι δεν έχουμε ένα τέτοιο;) και ο απώτερος στόχος μου είναι να ανακαλύψω ένα τέτοιο πατρόν-θησαυρό.

Λόγω μικρής μέσης σε σχέση με την περιφέρεια είχα πάντα πρόβλημα με τα παντελονια -και με τα αγοραστά εννοείται, όποτε το ράψιμο παντελονιού ήταν πάντα ολόκληρος άθλος και πάντα έπαιζε το τελικό ρούχο να κατέληγε στα: «δε ξαναφοραω».

Ένα από τα τελευταία πατρόν που αγόρασα ήταν το Persephone Pants της Anne Allen (σύντομα θα σας γράψω περισσότερα για το συγκεκριμένο) η οποία στον κόσμο της ραπτικής είναι πολύ γνωστή για τα παντελόνια της. Μου αρέσει να δοκιμάζω indie designers και να στηρίζω το χώρο όσο μπορώ, μιας και αυτά είναι πιο ακριβά σα πατρόν, έτσι πλέον κι εγώ ψάχνω κάτι ιδιαίτερο και σχεδιαστικά. Το τελευταίο που έβγαλε ήταν ένα από αυτά που σίγουρα ήθελα πολύ να δοκιμάσω.

Το Philippa pants είναι ένα ξεχωριστό πατρόν. Είναι φτιαγμένο για σταθερά υφάσματα και στενεύει προς τα κάτω. Το απίστευτο με το πατρόν αυτό είναι πως έχει εντελώς ίσια την πλαϊνή ραφή. Μπαίνει που λέτε κάθετα με την ούγια, δε στενεύει στη μέση, είναι από πάνω έως κάτω μια ευθεία! Όσοι ράβετε, θα νιώσατε κι εσείς μια έκπληξη χαράς με αυτή του την ιδιαιτερότητα!

Κατά τη δεκαετία ‘30 και ‘40 ράβαν κυρίως τέτοια τζιν από ένα συγκεκριμένο τύπο υφάσματος που λέγονταν τζιν της ούγιας (υπάρχει και σήμερα αλλά εγώ δεν βρήκα κάτι τέτοιο). Φτιάχνονταν σε μικρότερους αργαλειούς και έτσι το ύφασμα είχε μικρό φάρδος (γύρω στο 1μ αν θυμάμαι καλά), πλέον τα τζιν έχουν 1.50 φάρδος και φτιάχνονται σε μεγάλους βιομηχανικούς αργαλειούς. Τότε όμως μια τεχνική σαν αυτή, δηλαδή να ακουμπήσεις την πλαϊνή ραφή επάνω στην ούγια, εξοικονομούσε ύφασμα.

Στα πλαίσια του eco friendly, του vintage στυλ και της αγάπης για στενή γραμμή, είχα πεισθεί.

Και γιατί σας τα γράφω όλα αυτά; Θέλω να είμαι απολύτως ειλικρινής και ακριβής με την εμπειρία μου για να δώσω όσο το δυνατόν πιο σφαιρική άποψη.

Ξεκίνησα κι έκοψα το τζιν σε Νο.4, σύμφωνα με τη μέση μου και παρ όλο που η περιφέρεια μου αντιστοιχούσε σε 8. Ο λόγος που πήρα αυτή την τολμηρή απόφαση είναι γιατί ξέρω ότι τα σταθερά υφασμάσματα ανοίγουν με τον καιρό ενώ βασίστηκα παράλληλα και στην άνεση που έχει το πατρόν.

Μόλις έραψα τα βασικά κομμάτια, πριν βάλω τη ζώνη έκανα την πρώτη δοκιμή. Συνήθως εδώ είναι το σημείο όπου μέση και περιφέρεια, καβάλο συμβαίνει ένας χαμός και ξεκινά η περιπέτεια με τα παντελόνια.

Εδώ συνέβη το απίστευτο! Μέση, περιφέρεια και καβάλο στρώνουν άψογα. Αντε, μόνο την επόμενη να μειώσω 1-2 εκ έξτρα τη μέση από τις πένσες (εδω τις είχα κλείσει ήδη με τα εξώραφα, όποτε καταλαβαίνετε!). Ήταν από τα ανήκουστα αυτό! Πριν προλάβω όμως να το χαρώ αντιμετώπισα ένα πρόβλημα που δεν είχα ξανασυναντήσει. Στην περιοχή του γονάτου είχε πολύ έξτρα ύφασμα, πολύ όμως.

Κατ’ ευθειαν κατεβαίνω από το γόνατο και κάτω, στην εσωτερική ραφή στο 2νουμερο. Το αποτέλεσμα αυτό που βλέπετε παραπάνω. Παρέμενε έξτρα ύφασμα και τώρα άρχισε να βγαίνει εκτός κατεύθυνσης -φαίνεται σα να χάνει την ευθεία του. Κάτι που είναι φυσιολογικό αφού δε γίνεται να αφαιρείς μόνο από τη μια ραφή (εσωτερική) αλλά και από την εξωτερική(συμμετρικά). Εγώ όμως δεν ήθελα να επηρεάσω τον παράγοντα «στην ούγια» δηλαδή την κάθετη ραφή που ήταν και το βασικό στοιχείο του πατρόν.

Αποφάσισα να επικοινωνήσω με την Anna που σχεδίασε το πατρόν και να ζητήσω τη συμβουλή της. Ήταν γλυκύτατη και μου απάντησε αμέσως. Μου εξήγησε ότι υπάρχει έξτρα ύφασμα στο γόνατο για να διευκόλυνει την κίνηση (αφού μιλάμε για στααθερο) και πως οποίες το έραψαν και αντιμετώπισαν το ίδιο θέμα με εμένα, αφαίρεσαν αναγκάστηκα από την εξωτερική ραφή στην περιοχή του γονάτου λίγο.

Εξ’αρχής δεν ήθελα να πειράξω την εξωτερική ραφή (όπως είπα 100 φορές ήδη) αλλά αν έδινε τη λύση στο πρόβλημα έπρεπε να το δοκιμάσω.

Σιγά που θα μου έκανε τη χάρη! Μου θύμιζε παντελονι θείας.

Εκεί συνηδειτοποιησα ότι πρέπει να αφήσω το ψυχαναγκασμό μου στην άκρη αφού φαίνονταν ξεκάθαρα τί ήθελε.

Εν τω μεταξύ για να νιώθω ότι κάνω και πρόοδο ραβω αυτές τις σούπερ εξωτερικές τσέπες που δείνει δωρεάν η Anna σε δημοσίευση της -κάνουν και για το Persephone και μπορείτε να τις κατεβάσετε από εδώ. Στο άρθρο της θα βρείτε και οδηγίες όσοι έχετε το συγκεκριμένο πατρόν για να μετατρέψετε σε ίσια γραμμή

Το θέμα ήταν ένα, έπρεπε να θυσιάσω την κάθετη ραφή. Δεν το χωρούσε το μυαλό μου ότι αυτή η τεχνική έκατσε άψογα στο δυσκολότερο σημείο και αυτός ήταν ο λόγος που το πάλεψα μέχρι αυτό το σημείο, αλλά θα έπρεπε να τη θυσιάσω προς τα κάτω.

Έτσι, πήρα ωραία ωραία την καμπυλοριγα και από τη μέση του μηρού ξεκίνησα, σημείωσα 1.5εκ πιο μέσα στο γόνατο και 1,5εκ στο τελείωμα, για να γίνουν οι καμπύλες. Φυσικά και άφησα περιθώριο άνεσης και οι ζάρες που κάνει πλέον στα γόνατα είναι φυσιολογικές για να μην επηρεάζει και την κίνηση.

Τί γίνετε δηλαδή, το προτείνω το πατρόν;

Σίγουρα ναι! Μόνο όσες έχετε σωματότυπο όμοιο με το δικό μου ή πολύ έντονες καμπύλες γενικώς και προτιμάτε τα στενά, λάβετε υπ’όψιν τη μικρή αλλαγή που χρειάζεται. Δύσκολα πετυχαίνεις (ειδικά σε τέτοιους σωματότυπου) τόσο απίστευτα καλή εφαρμογή από το μηρό και πάνω. Και μη ξεχνάτε ότι μιλάμε για σταθερο και χοντρό ύφασμα -δε ράβουμε, γλυπτική κάνουμε!

Οι υπόλοιπες λίγο παραπάνω τυχερές, θα μπορούν να αξιοποιήσουν το πατρόν αυτό ως έχει.

Εγώ ήξερα από τη στιγμή που το είδα ότι δε θα το φόραγα αν δεν έβρισκα λύση γιατί έχω μια αγάπη στα εφαρμοστά-σε περίπτωση που δε το έχετε καταλάβει ήδη, χαχα! Όμως κάποια στιγμή θα ήθελα να επιχειρήσω να μεταβάλλω το πατρόν σε ίσια γραμμή όπως δείχνει η Anna στη δημοσίευση της.

Είναι ένα εύκολο πατρόν κατά τη ραφή και με άψογες οδηγίες. Επίσης, ο τρόπος κλεισίματος που δίνεται δεν είναι με φερμουάρ αλλά με κουμπιά, κάτι που δείχνει ωραίο και διαφορετικό αλλά έχω αμφιβολίες για το πώς θα έδειχνε επάνω μου. Γι’ αυτό το λόγο υπάρχει και expansion όπου υπάρχουν ακριβής οδηγίες για το πως το μετατρέπεις κατάλληλα σε φερμουάρ (κάτι που μπορείς να χρησιμοποιήσεις και στο Persephone), βέβαια αν έχετε εμπειρία μπορείτε και χωρίς αυτό να το μετατρέψετε. Εγώ έχω και το Persephone και δεν ήθελα να ξοδέψω καθόλου έξτρα δημιουργικό χρόνο με τις μετατροπές, έτσι το αγόρασα.

Το πατρόν μπορείτε να το βρείτε εδώ ενώ το expansion για το φερμουάρ εδω.

xo xo,

Poppy

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: